Festivals


nieuw embleem

     

De Nederlandse groep was in 1989 uitgenodigd om in Portugal op te treden en had daar de smaak te pakken gekregen. En ze zagen ook mogelijkheden voor de Heezer Brabantse Dag. Enerzijds vonden we dat op de stille zaterdagavond van de Brabantse Dag er best iets in Heeze mocht spetteren, anderzijds hebben de meeste folklore festivals een eigen groep en die wil ook graag ergens optreden.
We hebben verschillende keren met bestuursleden van de BD hierover gesproken, we hadden nog geen idee van kosten en andere zaken. Na rijp beraad kregen we het groene licht om in 1990 ťťnmalig zoiets te organiseren. We hadden contacten met de Portugese groep uit Barcelos en de Tsjechische groep uit Lazne Belohrad.
Bijna elk weekend waren we er mee bezig, er moest erg veel geregeld worden en oplossingen verzonnen worden. Niet alleen leden van Maroesjka waren er druk mee, maar ook partners en zelfs enthousiaste buitenstaanders.
We moesten heel wat zaken oplossen: maaltijden, slapen op bedden, podia, enz. We wisten via de burgemeester te regelen dat we de Tovernest mochten gebruiken en nog wat subsidie kregen en bedden te ritselen bij het Duitse Leger in Budel.
De Brabantse Dag had alleen maar een BBQ voor haar optreedt groepen en daar mochten onze gasten bij aansluiten. Ontbijt en lunchpakketten: werden door onze eigen vrijwilligers klaar gemaakt
Er kwamen diverse werkgroepen voor allerhande zaken: ombouw Tovernest, podiumbouw, begeleiding groepen, ontbijt, lunch, diner. De zaal Parel van Brabant had een klein keukentje, en met kunst en vliegwerk zag onze dinerploeg kans om daar maaltijden voor onze gasten te maken.
Aanvankelijk ging de correspondentie met brieven met een postzegel, daarna met de fax en midden jaren 90 met de E-mail.


We leerden om te zorgen dat er elke maand wel een vraag gesteld werd aan de groep, zodat men wist dat we voor ze bezigsjouwen Jacqueline waren. Een keer was alles rond, en toen we 3 maanden later weer contact hadden, bleken ze te denken dat het niet door ging en waren ingegaan op de vraag van een ander festival.  De maaltijden waren aanvankelijk een probleem, maar de kookploeg van Josť Beender in Valentijn in Sterksel vonden het erg leuk om voor buitenlandse folklore groepen te koken. Eerst reden we met de groepen naar Valentijn, maar de kokers wilden zelf meer buitenlandse sfeer proeven en zodoende zochten we mogelijkheden in Heeze.


Aanvankelijk sliepen de gasten in den Toversnest: altijd ’s avonds gezellig aan de bar en in ’t hartje van Heeze, waar je de opbouw van de Brabantse Dag kon volgen.  Maar de brandweer vond het brandrisico te groot en mochten de van de Sporthal De Pompenmaker gebruik maken, wel met een nachtwacht.  Daar bleek de afstand naar gemeentehuis en de tent toch lastig en was het eenvoudiger om dat met de bus te doen. Een bus huren voor zoveel korte ritten was onhandig, maar een buitenlandse groep hun chauffeur voor een paar honderd euro vragen dit te doen, was voor hen een schnabbel en voor ons voordelig.
Petra sporthal






De groepen (klik op dat jaar voor verdere verhalen)
1990: Portugal, TsjechiŽ, Duitsland en BelgiŽ
1992: Spanje, Polen, Schotland, Engelse Morris
1994: Bulgarije, Turkije, Zweden, BelgiŽ
1996: Mexico, TsjechiŽ, SloveniŽ, Frankrijk
1998: Zwitserland, Wit-Rusland, Hongarije, ItaliŽ
2000: OekraÔne, Slowakije, Ierland, RoemeniŽ
2002: Spanje (Ibiza), Noorwegen, Hongarije en MoldaviŽ
2004: China, Panama, OekraÔne, RoemeniŽ
2007: Schotland, GeorgiŽ, Senegal, BraziliŽ


a)    Van 1 naar 2 voorstellingen
Aanvankelijk vonden we het prachtig dat we een (avond) voorstelling in een volle tent konden geven, maar Marian had het idee elders opgepikt dat een middagvoorstelling voor senioren wel eens een goed idee kon zijn. Dat zijn we gaan doen, want dansers willen dansen, hoe meer hoe beter.  Ze is reclame gaan maken in de MBvO wereld
in Zuid-Nederland en dat hebben we geweten. Nog nooit had de Brabantse Dag een voorstelling gehad die voor de zomer al was uitverkocht! Ook het probleem van de vele bussen die op die middag de mensen brachten en ophaalden wisten we op te lossen: voorstelling mocht niet te veel uitlopen, want de bussen moesten op een bepaalde tijd weer thuis zijn!
Hierna werd het standaard dat we een middag en een avond voorstelling gaven. Steeds 5 groepen, die 2 keer optraden.

b)    De maaltijden
Dit was een behoorlijk probleem, de eerste keer in de te kleine keuken van de Parel, dan weer met de BBQ van de BD, tot dekeuken keukenploeg van het Sterkselse Valentijn werd ontdekt. Die vonden het erg leuk om een groep buitenlandse volksdansers een week lang van maaltijden te voorzien. En bij de laatste maaltijd nog een aantal prachtig zanghuldes!  Ze wilden echter graag dichter op de groepen werken en met de verandering van de Toversnest naar de Sporthal konden we dat realiseren en konden ze onder het aardappelschillen de groepen om zich heen meemaken.


c)    De accommodaties
Aanvankelijk mochten we de Toversnest gebruiken: alle zalen eerst leeg maken en dan herinrichten met stapelbedden en die opmaken. Daarmee moesten we ons tot 2 of 3 groepen beperken, maar in de loop der jaren zagen we kans om steeds meer ruimten daar te gebruiken. Soms zetten we een tent op de binnenplaats om daar het ontbijt te kunnen serveren.
Op een gegeven moment vond de brandweer het niet meer verantwoord om met ruim 100 buitenlanders in de Toversnest te overnachten en mochten we van de gemeente de sporthal gebruiken. Gaf nieuwe mogelijkheden, maar de afstand naar het dorpscentrum was wel groter. Er moest wel een nachtwacht zijn die elk uur een ronde maakte om te inspecteren dart alles nog veilig was.

werkersd)    De werkers
We wisten dat je veel werkers nodig had en Maroesjka had veel leden en die weer familieleden. Dus iedereen benaderen. Er kwamen werkgroepen voor de maaltijden, Toversnest ombouw, de tent ombouw, podiumbouw, entertainment, begeleiding van de groepen.
In de loop van de festivals ontdekten we handige formules: grote ontbijt ploeg, uit de MBvO groepen en dan mochten de gasten zelf een lunch pakket maken. Podium: moeten wij niet bouwen, maar alleen zorgen dat het goed wordt neergezet. Begeleiding: een trio per land, want er moet overdag altijd iemand bij de groep zijn.  Diner: was aanvankelijk een probleem, maar met de maaltijdploeg  uit Sterksel, werden dat prima maaltijden.
Het weer leegmaken en opruimen van de Toversnest was altijd een zware veldslag, maar het lukte om halverwege de middag de Toversnest weer in de oude status te krijgen. Memorabel: de Turken hadden een hoogleraar muziek in hun orkest en boven in de Toversnest stond een piano van de muziekschool. Met de lift is de piano naar beneden gebracht, (op zijn zijkant!), er is een week muziek op gemaakt en naderhand is hij weer boven terug gezet. Muziekschool heeft niets gemerkt.


De tekst van bovenstaand en de bijlages zijn tot nu toe van Max en Hans vanuit het oog van het organiseren, maar er zijn natuurlijk vele herinneringen van anderen en dat kan  aangevuld worden, stuur maar op en wij zetten het erbij.
De foto’s, ook die in de bijlages, zijn gemaakt door: Marianne Dummer, BertKeet, Cees Wolvekamp en Anja van den Bogaart.